Review: Repo Man (1984)

Door: Michiel

Repo Man (1984) is een fleurige aaneenschakeling van komische scènes waarin de protagonist Otto, gespeeld door de jonge Emilio Esteves, ook bekend als Andrew Clark uit The Breakfast Club (1985), de baan als Repo Man accepteert. Het verhaal 
is weinig complex, als Repo Man moet Otto, al dan niet vergezeld met een collega auto’s die door bedrijven worden teruggevorderd in beslag nemen. Dit levert meer dan eens hachelijke, en zo nu en dan komische, situaties op. Otto ontvangt meerdere malen klappen en kan ook niet ontsnappen aan schietgrage boze autobezitters die, zoals de kijker al kan raden, hun kostbare bezit niet zonder slag of stoot in beslag laten nemen. In deze bijzondere setting beland Otto ook nog eens in een curieuze intrige waarbij vermeend geheime agenten naarstig op zoek zijn naar een gestolen Chevy Malibu die een zeer mysterieuze lading herbergt. Vooralsnog een lastige opgave zo blijkt, want het wemelt in de film van de vierde generatie Chevy Malibu’s. 

Regiseur Alex Cox lijkt zich in z’n element te hebben gevoeld in de rol als regisseur die de non-conformistische aanpak niet schuwde. Repo Man is een Comic Book op celluloid, waarbij de scènes elkaar in rap tempo opvolgen en soms ertoe leiden dat bepaalde scènes onsamenhangend overkomen. Dit wordt versterkt door de vele, ogenschijnlijk, geïmproviseerde en soms onprofessionele ogende acteerprestaties van de diverse karakters. Toch vormen deze aspecten geen fundament om al te kritisch uit te halen. Repo Man heeft niet de pretentie zich te meten met een Berman klassieker of met een episch dure Hollywood productie. De ingrediënten voor de ultieme Repo Man ervaring laat zich makkelijk invullen, een bak popcorn, verstand op nul komma één en genieten van de prachtige omgeving van de wijken in en rondom Los Angeles van de jaren tachtig. Het is dan ook de cinematografie die zo nu en dan verbluffende beelden oplevert als remedie tegen de soms houterige conversaties. Het is dan ook erg verassend dat Otto’s Repo Man collega Bud, gespeeld door Harry Dean Stanton, later ook de hoofdrol vertolkt in Wim Wenders Paris, Texas (1984). De cinematografie vertoont verrassend veel overeenkomsten. Zou de befaamde regisseur Wim Wenders door Repo Man zijn geïnspireerd? Deze vraag verklaart mede waarom ik Repo Man als een duik in het verleden ervaar. Naast goedkoop uitziende namaakbloed en de special effecten druipt de nostalgie van Repo Man af. Mede door gebruik van fantastische oneliners, “the life of repo man is always intense” en door prachtige cinematografie te combineren met een non-conformistische aanpak resulteert dit uiteindelijk tot de status die van een cultfilm. Een status die deze film meer dan terecht verdiend. 

3.5* ster van de 5

Repo Man op IMDb.com